2007/Apr/12

+++ ลี่เจียงเมืองที่ทำเอาเรานึกว่ายืนอยู่ระหว่างรอยต่อของการเวลาเขตเมืองเก่าน่ารักน่าชังและเขตเมืองใหม่สุดโมเดิร์นที่ห่างกันเพียงแค่ก้าวเท้าเดิน หลับตาแล้วนึกถึง

หนังจีนชุดกำลังภายในในเขตเมืองเก่าแล้วจินตนาการต่อถึงที่วีจอใหญ่ยักษ์ที่ติดอยู่ข้างอาคารกลางสามแยกในเขตเมืองใหม่ ช่วงหน้าฝนที่นี้ฝนมันก็ตกได้ทั้งวันจริงๆ

อากาศทั้งเย็นทั้งชื้นทรมานสิ้นดี! แต่กระนั้นนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ต่อการชื่นชมลี่เจียง แค่จำนวนจีนเที่ยวจีนอย่างเดียวก็เกินพอ พวกต่างชาตินั้นก็แค่จำนวนซีกกระพีกหาก

เทียบจำนวนกับลูกหลานพญามังกรที่เดินถือร่มกันให้ว่อนสล่อนทั่วเมือง

สองตายายเดินออกไปหลังจากฝนหยุด ในมือของทั้งสองไม่มีร่มสักคันเดียว นัยว่าอยู่ใต้ฟ้าจะไปกลัวอะไรกับฝน ลี่เจียงไม่เหมาะกับคนใจทระนงเพราะที่นี้โรแมนติก

เหลือร้าย ธารน้ำเล็กมีสะพานไม้ข้ามขณะที่ร้านรวงสองข้างทางมันช่างน่าเข้าไปหาไออุ่นเสียเหลือเกิน แล้วเชื่ออีกไหมละว่า? อยู่ไกลขนาดนี้วิญญาณของขบถจาก

แคริบเบียนผู้ประกาศชื่อของจาไมก้าให้ปรากฏอยู่บนแผนที่โลกยังตามมาหลอกหลอนกันได้ถึงลี่เจียง bob Marley cafe ใช่! เรกเก้บาร์ไม่จำเป็นต้องอยู่แต่ชายหาดทั่วโลก

เสียเมื่อไหร่ ริมธารน้ำเล็กๆก็มีได้ รูปของท่านประธานเหมาที่แขวนไว้ข้างผนังท่านบอกไว้ว่าอย่างนั้น... +++


edit @ 2007/04/13 09:55:12

Comment

Comment:

Tweet


สวัสดีปีไหม่ไทยน้าาาา
ว่าแล้วก้อ
#1 by I'm MaD At 2007-04-13 10:06,